Šta je virtuelizacija?

Virtuelizacija stvara simulirano (ili virtuelno) okruženje umesto fizičkog računarskog okruženja. Virtuelizacija često podrazumeva računarski generisane verzije hardvera, operativnih sistema, uređaja za skladištenje i drugog. To organizacijama omogućava da jedan fizički računar ili server podele na više virtuelnih mašina. Iako svaka virtuelna mašina deli resurse jedne domaćinske mašine, može da radi nezavisno i da pokreće različite operativne sisteme ili aplikacije.

Stvaranjem više resursa iz jednog računara ili servera, virtuelizacija poboljšava skalabilnost i podnošenje radnih opterećenja, a istovremeno omogućava da se ukupno koristi manje servera, troši manje energije i smanje troškovi infrastrukture i potrebe za održavanjem. Postoje četiri glavne kategorije virtuelizacije. Prva je virtuelizacija radnih stanica, koja omogućava da jedan centralni server isporučuje i nadzire pojedinačne radne površine. Druga je virtuelizacija mreže, osmišljena da propusni opseg mreže podeli na nezavisne kanale i te kanale dodeli određenim serverima ili uređajima. Treća kategorija je virtuelizacija softvera, koja aplikacije odvaja od hardvera i operativnog sistema. Četvrta je virtuelizacija skladišta, koja različite mrežne resurse za skladištenje spaja u ono što izgleda kao jedan uređaj za skladištenje, tako da mu više korisnika može pristupiti.